sábado, 19 de julio de 2025

FRAGMENTOS DE UNA MENTE LOCA.

                                                                            I.   AMOR: UTOPÍA.

                                                                     §  Era yo. Mi corazón sin rumbo.


“Todos los días de mi vida vendré por ti a tu trabajo”. Me decía enamorado, como una de las tantas formas de manifestarme su amor. Mientras tanto, mi corazón agitado anunciaba un corto circuito: con infinito placer, mi oído acompañaba sus palabras rumbo al corazón y al son del último suspiro, el latido se estampaba con el infame pensamiento que escupía serpientes vestidas de dudas, despertando un tsunami de espinas en la azotea, mi azotea.


No hay comentarios:

Publicar un comentario

Entrada destacada

FRAGMENTOS DE UNA MENTE LOCA.

                                                                                           I.     AMOR: UTOPÍA.                           ...